اسپند گیاهی است پرپشت با ساقه های گرد و منشعب زیاد است.برگهایی متناوب و تک شاخه ای به طول 1.5 سانتی متر دارد که هر برگچه ان دوباره بر سه برگچه تقسیم میشود.برگچه های بسته و دارای نمود روغن دار نیمه شفاف و کوچک است.
قطر گل های ان 12 میلی متر است چتری شکل با 4 یا 5 گلبرگ به رنگ زرد مایل به سبز و قاشقی شکل است .در فاصله ماه های خردادتا مرداد شکوفه می دهد.بوی معطر دارد و مزه اش تندو کمی تلخ است.تمام قسمت های ان (یا فقط برگها)به شکل تازه یا خشک مورد استفاده قرار می گیرد.واز خواص ان می توان به خواب اور بودن ان اشاره کرد.خوردن دانه های اسپند جهت صرع فلج جنون و سایر امراض و عصبی مفید است.اگر یک مقدار از اسپند را با 30 برابر اب انگور بجوشانند تا یک چهارم شوند و 30 روز روزی 10 گرم بنوشند جهت صرع اثر غیر قابل انکار دارد.

ترکيبات شيميايي : دانه اسپند داراي آلکالوئيدهايي نظير، هارمالين و هارمالول مي باشد هارمالين از نظر درمان داراي اثر نيرو دهنده سيستم مرکزي اعصاب و ماده اي بسيار سمي است.

قسمت مورد استفاده : دانه هاي گياه از لحاظ اثرات دارويي قابل توجهي دارند.

اثرات دارويي و طرز استعمال : 1.اثر خواب آور : از دانه هاي گياه اسپند که به شکل خوراکي مصرف مي شود مي توان به عنوان داروي خواب آور استفاده نمود. 2.ضد کرم : دانه هاي اسپند را براي از بين بردن کرم هاي انگلي روده مستقيماً مي توان خورد . 3.ضد عفوني کننده : از قديم الايام به طور سنتي از دود دانه هاي اسپند براي درمان ماندن از بلاياي طبيعي استفاده مي شده است ولي بعداً مشخص شد که اين دوده از بين برنده ميکروب هاي بيماري زا است.