تغذیه در بیماران مبتلا به واریس

واریس بیماری است كه در طی آن دیواره ی وریدها(سیاهرگ ها) دچار تورم و برآمدگی پیاز مانند می‌شوند. این مشكل به طور عمده در دیواره ی وریدهای قسمت تحتانی ساق پا دیده می‌شود. هر ورید یا سیاه‌رگ دارای دریچه‌های كنترل كننده جریان خون است. واریس هنگامی ‌رخ می‌دهد كه این دریچه‌ها دچار نارسایی شده باشند و به فعالیت طبیعی خود ادامه ندهند. یكی از علل به وجود آورنده این حالت، فشارهای درون لوله گوارشی مثلا به دلیل ابتلا به یبوست است. بعضی از سیاه‌رگ‌های واریسی به طور عمیقی درون ساق پا قرار داشته و قابل مشاهده نیستند.

واریس می‌تواند منجر به كاهش تامین مواد مغذی برای پوست و ماهیچه شود و در نتیجه قانقاریا و زخم ایجاد كند.

علامت اصلی این بیماری درد و تورم خفیف در قوزك پا و بد منظره شدن ناحیه مبتلا به واریس است. برخی مواقع نیز هیچ علامتی مشاهده نمی‌شود.

روش‌های درمانی شامل پوشیدن جوراب‌های محكم مخصوص واریس و نشستن در حالتی است كه پاها در سطحی بالاتر از قلب قرار داشته باشند (به طور مثال قرار دادن پاها بر روی یك صندلی در حالت نشستن و یا دراز كشیدن بر روی زمین). در اغلب موارد برای برطرف كردن مشكل واریس، عمل جراحی مورد نیاز است.

چه غذاهایی مفید هستند؟

برطرف كردن یبوست گام نخست در بهبود این بیماری است. یبوست فشار وارده بر سیاه‌رگ‌های ساق پا را افزایش می‌دهد و منجر به تشكیل واریس می‌شود. رژیم غذایی غنی از فیبر، سبب كاهش یبوست و پیش‌گیری از بروز واریس می‌شود.

ـ برای حجیم كردن مدفوع و پیش‌گیری از یبوست، مصرف غلات سبوس دار، نان سبوس‌دار،  ماکارونی و برنج توصیه می‌شود. غلات غنی از فیبر نامحلول، مدفوع را حجیم كرده و آب را در خود نگه می‌دارند، در نتیجه مدفوع حاصل، نرم‌تر و بزرگ‌تر بوده و آسان‌تر از دستگاه گوارش عبور می‌كند. بدین ترتیب فشار كمتری به وریدهای پا وارد می‌شود. این نكته حائز اهمیت است كه افزایش دریافت فیبر در رژیم غذایی باید همراه با افزایش دریافت آب، حداقل به میزان 6 لیوان در روز باشد.

ـ سبزیجات دارای برگ سبز و  انواع كلم  به وسیله تامین فیبر نامحلول به ویژه در طول دوران بارداری اهمیت دارد. چرا كه در این زمان، سطوح بالای هورمون پروژسترون، سبب آهسته كردن انقباضات روده بزرگ می‌شود و احتمال بروز یبوست را افزایش می‌دهد.

ـ مركبات به ویژه پرتقال  و گریپ فروت همچنین شاتوت، توت فرنگی، فلفل دلمه ای و انواع سبزیجات دارای برگ سبز تامین كننده ویتامین C هستند. این ویتامین برای حفظ استحكام كلاژن ضروری است. كلاژن ماده‌ای است كه به حفاظت از دیواره رگ‌ها كمك می كند. فقدان ویتامین C  در رژیم غذایی منجر به پارگی وریدهای كوچك و بدتر شدن واریس وریدها می‌شود.

ـ مصرف عصاره شاتوت در افراد دچار واریس سبب كاهش نشت دیواره نازك رگ‌های خونی می‌شود. این عصاره دارای آنتی اكسیدان‌هایی  به نام آنتوسیانین است. آنتوسیانین‌ به بهبود بافت پیوندی آسیب دیده كمك می‌كند. مصرف میوه شاتوت نیز اثر مشابهی در رفع این مشكل دارد.

- مغزها، دانه ها و ماهی  های روغنی حاوی اسید های چرب ضروری هستند كه مصرف مقداری از این غذاها به طور روزانه برای كمك به استحكام دیواره وریدها ضروری است.

از چه غذاهایی باید پرهیز كرد؟

ـ كره، مارگارین، روغن‌ها، كیك، شیرینی، شكلات، پای و بیسكویت سرشار از چربی بوده و تامین كننده مقدار زیادی انرژی هستند كه احتمال افزایش وزن و واریس وریدی را افزایش می‌دهند.

ـ هر غذایی كه به طور تجربی سبب بروز یبوست می‌شود، باید به میزان كمتر یا به طور تركیبی همراه با غذاهای ملین مصرف شود.مهم ترین مواد غذایی ملین شامل آلو ، انجیر  و زرشك  است.

چند نكته:

ـ كاهش وزن اضافی برای افرادی كه اضافه وزن دارند، ضروری است. افزایش فشار وارده به رگ‌ها در نتیجه حمل چربی اضافی بدن، با افزایش خطر واریس مرتبط است.

ـ ورزش منظم به سوزاندن انرژی اضافی و همچنین درمان واریس كمك می‌كند.

شایع ترین علل ایجاد لک صورت

ملاسما یا لک حاملگی :

ملاسما یکی از شایع ترین علل ایجاد لک صورت است و اغلب در خانم های مراجعه کننده برای درمان لک صورت دیده می شود که یک لک اکتسابی قهوه ای رنگ است که به صورت آهسته به وجود می آید.

به دلیل اینکه این لک ها بیشتر در زنان حامله  ظاهر می شود یا عود می کند، به لک های حاملگی شهرت دارد، ولی می تواند در خانم های مجرد و به ندرت در مردان نیز دیده شود. این لک ها بیشتر در گونه ها، پیشانی و چانه دیده می شود و در افراد سبزه مشخص است.

تیرگی یا لک پوست معمولا پس از زایمان ناپدید می شود، اما ممکن است برای ماه ها یا سال ها باقی بماند. این نوع لک صورت ممکن است بدون علت مشخص یا به صورت خانوادگی، مخصوصاً در افرادی که حتی در تماس با نور آفتاب خفیف تیره می شوند، دیده شود.

بعضی خانم ها متوجه می شوند که درست قبل از قاعدگی، لک ها واضح تر می شود. ملاسما یا لک حاملگی به طور شایع در خانم هایی که قرص ضد بارداری مصرف می کنند، دیده می شود که در تماس با نور آشکارتر می شود.

این خانم ها هنگامی که حامله شوند، همین لک را پیدا می کنند. زمان زیادی طول می کشد تا پس از قطع قرص ضد حاملگی، این لک بر طرف شود و یا ممکن است که هرگز به طور کامل برطرف نشود.

کک مک یا فرکل(FRECKLE):

کک و مک بیشتر در افراد با پوست روشن، موهای قرمز یا بلوند و چشمان آبی دیده می شود و از سن 5 سالگی شروع می شود که به صورت لک های کوچک قهوه ای روشن، در مناطق باز بدن مثل صورت، شانه و پشت دیده می شود.

در تابستان تعداد، اندازه و عمق کک مک افزایش می یابد و در زمستان کوچک تر، روشن تر و کم تعدادتر می شود. این نوع پیگمانتاسیون ممکن است از نظر زیبایی آزار دهنده باشد، ولی خطری ندارد.

در افراد مبتلا به فرکل، شیوع خال های بدن افزایش می یابد. کک مک هایی که در سنین پایین شروع می شود و در زمستان هم باقی می ماند، بایستی حتما توسط پزشک بررسی گردد.

لک های پیری:

این لک ها در اثر تماس حاد یا مزمن با نور آفتاب و افزایش سن بوجود می آید. معمولا لک های قهوه ای رنگ مسطح به اندازه ی یک سانتی متر یا بیشتر که روی صورت و پشت دست ها، در سنین 30 تا 40 سالگی شروع می شود و با افزایش سن گسترده تر، پررنگ تر و با تعداد بیشتر نمایان می شوند.

هر چند در نمونه برداری تغییرات بدخیمی ندارند، ولی می توانند در سال های بعد تبدیل به ضایعات بدخیم شوند. لذا بایستی درمان شوند.

لک های ناشی از سوء تغذیه و کمبود ویتامین :

این لک ها در اثر کمبود ویتامین B12  اتفاق افتاده و در نژادهای با پوست تیره شایع تر است. این لک ها ظاهر لکه لکه دارند.

در اثر کمبود ویتامین A  این لک ها گسترده بوده و همراه با برجستگی های شبیه پوست مرغ ظاهر می شود. همچنین در کمبود اسید فولیک ، کمبود اسید اسکوربیک (ویتامین C)  و در انواع کم خونی ها نیز لک های مشابه دیده می شود.

لک در اثر مصرف بعضی داروها :

مصرف بعضی داروها از قبیل کلرپرومازین، دی پنیسیلامین، هیدانتوئین، داروهای ضد مالاریا و داروهای ضد سرطان باعث ایجاد لک به اشکال گوناگون به همراه علائم دیگر می شوند. مصرف طولانی مدت قرص ماینوسیکلین در درمان جوش و غرور جوانی، باعث تیرگی پوست در نواحی جوش های ملتهب و قرمز می شود.

لک ناشی از التهاب پوست:

این نوع لک پس از التهاب های پوستی در اثر بیماری هایی مثل لیکن پلان (بیماری التهابی پوست و دهان)، لوپوس اریتماتویا (بیماری التهابی بافت همبند پوست)، بعد از سوختگی پوست در اثر آفتاب سوختگی  یا سوختگی خفیف با عوامل دیگر، جوش غرور جوانی  دست کاری شده، سائیدن پوست برای برطرف کردن اسکار(جای زخم) و فرو رفتگی پوست در همان محل ایجاد می شود.

این لک ها در نژادهای تیره و افراد سبزه شایع تر است و بیشتر در نواحی باز بدن مثل صورت رخ می دهد. همچنین ضربه به پوست، محکم کشیدن کیسه و لیف زبر در حمام یا مالش پوست ران ها روی یکدیگر هنگام راه رفتن در افراد چاق، می تواند باعث ایجاد لک در همان محل شود.

لک ناشی از بیماری ها:

لک در اثر بیماری هایی مثل آسم ، نارسایی کبدی و کلیوی که در زمان حملات آسماتیک، تیرگی منتشر پوست برای سه تا چهار روز ممکن است وجود داشته باشد.

همچنین در روماتیسم و نارسایی کلیه  و سیروز کبدی و بعضی بیماری های دیگر تیرگی گسترده ی پوست دیده می شود.

لک هایی با علل متفرقه:

سایر علل ایجاد لک های تیره ی پوست شامل: ملانیسم یا لک ارثی منتشر بدن؛ لک اطراف دهان؛ لک اطراف چشم و لک های کوچک قهوه ای در نقاط مختلف بدن است که می تواند همراه یا بدون علایم دیگر باشند.

عطرها و ادوکلن هایی که حاوی 5- متوکسی پورالن و برگاموت هستند، اگر پس از استعمال روی پوست در معرض نور آفتاب قرار گیرند، باعث لک های تیره در پشت گوش، گردن و صورت می شوند.

لک های شغلی نیز در اثر تماس با ترکیبات حاوی تار مانند آسفالت و روغن های معدنی، و تماس با نور آفتاب به وجود می آیند.

علل زیاد دیگری نیز در ایجاد لک روی صورت و بدن موثرند که به دلیل نادر بودن، ذکر آنها ضروری نیست، ولی حتما بایستی توسط پزشک در موقع مراجعه مد نظر قرار گیرد.

درمان لک های قرمز

لک های تیره ی پوست، همان طوری که گفته شد، علل مختلفی دارند که بایستی بعد از بررسی علمی علت، معاینه ی دقیق و گرفتن شرح حال از بیمار، و بعضی مواقع پس از انجام آزمایشات و حتی تکه برداری از پوست، درمان شوند.

روش های متعددی برای درمان لک صورت وجود دارد که پزشک پس از بررسی های اولیه، از آنها استفاده می کند.

استفاده از داروهای موضعی مثل هیدروکسین، تره سنیونین، اسیدهای آلفا هیدروکسی، اسید کوجیک، اسید آزلاتیک و کراترکسی ها مثل اسید ساسبک، اسید لاکتیک؛ و نیز روش های درمانی مانند پلیگیک های شیمیایی مثل TCA ، فنول، محلول جستر و پا ارم بریزن، کوتر کرایو؛ و به کارگیری لیزرهای اربیوم یاک، لیزر CO2 و لیزر روبی مواردی هستند که پزشک با توجه به وضعیت بیمار، نوع لک و علت آن، برای درمان از آنها استفاده می کند

خواص بادام زمینی

بادام زمینی، از نظر غنای پروتئینی، زیر گروه حبوباتی مثل، نخود، عدس و لوبیا می باشد و از این نظر می توان گفت جزو آجیل ها نیست.

بادام زمینی، منبع خوب انرژی است. 100 گرم بادام زمینی حاوی 50 گرم چربی، 16 گرم کربوهیدرات است.

بادام زمینی دارای پروتئین با کیفیت عالی می باشد. در بین آجیل ها، بادام زمینی دارای بیشترین مقدار پروتئین می باشد. 100 گرم بادام زمینی حاوی 25 گرم پروتئین می باشد. پس اگر کودک شما فقط بادام زمینی یا کره بادام زمینی می خورد، از کمبود پروتئین در کودک نگران خود نباشید.

بیشتر چربی های موجود در بادام زمینی، از نوع غیر اشباع و خوب می باشند.

در 28 گرم بادام زمینی، حدود 2 گرم فیبر وجود دارد. این مقدار 9 درصد از نیاز روزانه بدن به فیبر را تامین می کند.

بادام زمینی، دارای مقدار قابل توجهی ویتامین B3 می باشد، 112 میلی گرم در 100 گرم. ویتامین B3 باعث افزایش کلسترول خوب ( HDL) می شود، فرایند پیری را به تعویق می اندازد و همچنین از بیماری آلزایمر جلوگیری می کند.

برای افزایش این ویتامین توصیه شده که مردان 16 میلی گرم در روز و زنان 14 میلی گرم در روز بادام زمینی مصرف کنند. 

ویتامین E نیز در بادام زمینی وجود دارد. 28 گرم بادام زمینی در حدود 10درصد نیاز روزانه بدن به این ویتامین را تأمین می کند.

بادام زمینی دارای آنتی اکسیدان نیز می باشد. پس سلول را از خرابی و نابودی محافظت می کند، سیستم ایمنی را تقویت می کند.

منیزیم موجود در بادام زمینی، گرفتگی عضلانی را دور می کند.

بادام زمینی دارای فولات نیز می باشد. فولات از کم خونی، رنگ پریدگی و ضعف جلوگیری می کند.

بادام زمینی حاوی پتاسیم می باشد. پتاسیم موجب تنظیم فشار خون و تنظیم ضربان قلب می شود و از گرفتگی عضلانی و ادم جلوگیری می کند.

فسفر در بادام زمینی وجود دارد که جلوی ضعف و خستگی را می گیرد.

بدون کلسترول می باشد.

مواد مغذی موجود در بادام زمینی: مقدار در 28 گرم

کالری 166

پروتئین 7/6گرم

کربوهیدرات 1/6 گرم

فیبر 3/2 گرم

چربی 14 گرم

ویتامین E 2/2 میلی گرم

ویتامین B3 8/3 میلی گرم

فولات 1/41 میکروگرم

مس 19/0 میلی گرم

منیزیم 50 میلی گرم

فسفر 101 میلی گرم

پتاسیم 187 میلی گرم

فواید بادام زمینی

1- بادام زمینی موجب گشاد شدن رگ های بدن و تسهیل جریان خون می شود و از لخته شدن خون و سکته مغزی جلوگیری می کند.

2- یک رژیم دارای بادام زمینی، به خاطر افزایش منیزیم، فولات، فیبر، مس و ویتامین E ، خطر بیماری قلبی را کم می کند. مصرف 28 گرم بادام زمینی در روز، موجب کاهش بیماری قلبی می گردد. برای جلوگیری از بیماری قلبی، حداقل 1 مشت بادام زمینی و دیگر آجیل ها یا 2 قاشق غذاخوری کره بادام زمینی را 4 بار در هفته میل کنید.

3- اگر 28 گرم بادام زمینی، آجیل و یا کره بادام زمینی در هفته میل کنید، 25درصد خطر پیشرفت سنگ کیسه صفرا را کم کرده اید.

4- به خاطر دارا بودن چربی و کالری زیاد، به افراد چاق توصیه می شود که بهمیزان کم ار آن بخورند. بیشتر از 1 مشت بادام زمینی موجب افزایش وزن می گردد.

5- بادام زمینی را 2 بار یا بیشتر در هفته مصرف کنید. ثابت شده است زنانی که از این امر پیروی می کنند، تا 85 درصد سرطان روده بزرگ را از خود دور کرده اند و به همین ترتیب مردان تا 27 درصد این سرطان را کاهش داده اند.

6- میوه نارس آن، ترشح شیر را زیاد می کند.

7- روغن بادام زمینی، ملین و رفع کننده یبوست می باشد.

8- بادام زمینی از نظر خواص، شبیه روغن زیتون می باشد.

مضرات بادام زمینی:

بسیاری از افراد به بادام زمینی حساسیت دارند. معمولا آلرژی افراد به بادام زمینی، در دوران کودکی ظاهر می شود.

اولین نشانه های آلرژی به بادام زمینی به صورت آبریزش بینی یا خارش پوست در قسمت هایی از بدن می باشد. نشانه های بعدی شامل: تهوع، استفراغ، اسهال، ناراحتی شکمی، سوزش زبان، سختی تنفس ، گلودرد یا درد در دیگر نواحی بدن، افت ناگهانی فشار خون، سرگیجه و در نهایت بیهوشی و مرگ است.

کم خوردن، بهتر از هرگز نخوردن است. بهتر است فرهنگ غذاخوردن خود و خانواده مان را تغییر دهیم.

اگزما را خودتان درمان کنید

اگزما نوعی عارضه پوستی محسوب می شود که می تواند در مدت زمانی کوتاه پیشرفت کند و سلامت پوست بدن انسان را به خطر بیندازد. واژه اگزما از زبان یونان باستان گرفته شده و به معنی «کورک و جوش های پوستی» است. طبق آمار های که هم به دست آمده، یک نفر از هر 5 کودک و همچنین یک نفر از هر 10 بزرگسال به این عارضه مبتلا می شوند.

نحوه شیوع بیماری

به هنگام شیوع اگزما، پوست حالت خارش، خشکی و تورم به خود می گیرد و در بیشتر مواقع قرمز رنگ و دردناک می شود. در برخی مواقع ممکن است این تورم های پوستی بسیار دردناک و شدید شود و خونریزی از پوست بیمار را به همراه داشته باشد. اگزما می تواند در هر قسمتی از بدن شیوع پیدا کند، اما به هر حال منطقه هایی که بیشتر احتمال بروز این بیماری برای آنها وجود دارد شامل آرنج، مچ دست و پشت زانوها می شود. ممکن است این عارضه بر روی صورت بچه ها یا به عبارت دیگر بر روی گونه های آنها نمایان شود.

انواع مختلف اگزما

به طور کلی دو نوع مختلف اگزما تاکنون شناسایی شده است که نوع اتصالی و نوع ATOPIC نام گرفته اند. معمولی ترین نوع اگزما که احتمال شیوع آن هم بیشتر است ATOPIC نام دارد. این نوع عارضه پوستی بیشتر در دوران کودکی و به خصوص زمانی که کودکان در سنین رشد قرار دارند بروز می کند، اما در عین حال ممکن است پس از گذشت چند سال و رسیدن به سنین بزرگسالی باز هم فرد شاهد این بیماری باشد. ممکن است این عارضه در بین اعضای یک خانواده نیز شیوع یابد و آنها را نیز مبتلا کند.

نوع دیگری از اگزما که می توان آن را در تمامی سنین شاهد بود بیشتر سراغ بزرگسالان می رود. این بیماری می تواند پس از تماس و اتصال فرد با اشیایی که به آنها حساسیت دارد، بروز کند. موادی نظیر نیکل، پاک کننده های غیر صابونی، صابون ها، خوشبو کننده ها و ... می توانند باعث بروز اگزما شوند. اگرچه اگزما در حالت های دیگری هم شیوع پیدا می کند، اما در عین حال این دو مورد از همه مهمتر بوده و می توان حالت های دیگر را نیز در این دو بخش جای داد.

عواملی که اگزما را شدیدتر می کنند

بسیاری از افرادی که به اگزما مبتلا هستند بر این باورند که برخی کارها می تواند این بیماری را در آنها تشدید کند. این عوامل تشدید کننده بیماری که به صورت علمی هم ثابت شده اند شامل موارد زیر می شود:

- استرس های روحی و جسمی

- عادت ماهانه برای خانم ها

انواع مختلف بیماری ها

- برخی از انواع غذاها

- تغییرات آب و هوایی

پیشگیری از اگزما در افراد بسیار دشوار است، اما در عین حال روش های گوناگونی وجود دارد که افراد با استفاده از آن می توانند خود را در مقابل این عارضه ایمن کنند و به هنگام ابتلا، ظرف مدت زمانی کوتاه درمان شوند. آخرین بررسی هایی که در این زمینه انجام شده نشان می دهد، نوعی باکتری که در حالت عادی در پوست همه افراد زندگی می کند و STAPHYLOCOCCUS نام دارد به عنوان عامل اصلی در بروز این بیماری محسوب می شود. خاراندن پوست به هنگام ابتلا به اگزما می تواند لایه بیرونی پوست را از بین ببرد و راه ورود این باکتری ها به بدن را آزاد کند.

درمان های اگزما

بهترین درمان هایی که برای بیماری اگزما وجود دارد شامل کرم های نرم کننده، پمادها، نرم کننده های مایع برای شستشوی محل مورد نظر، کرم های آنتی بیوتیکی و ... می شود. اگر محل بروز اگزما بر روی پوست شما بسیار خارش دارد و پس از مصرف داروهای یاد شده هنوز درمان نشده است، باید هرچه سریع تر به پزشک متخصص مراجعه کنید. اگرچه بیماری اگزما نمی تواند به طور کامل درمان شود، می توان آن را در حالتی نگه داشت که بیشتر پیشرفت نکند. به هر حال هر فردی می تواند با نخاراندن پوست، کاهش استرس، دوری از عوامل بروز اگزما، استفاده از روش های درمانی موجود و ... خود را در مقابل این عارضه ایمن کند.